دو تا پست قبلی رو پاک کردم و به جان

خودم تا ۳ مرداد دیگه آپ نمی کنم.

خبر جدید اینکه محمدرضا شریفی نیا آنونس

"سنتوری" رو ساخته که طی چند روز آینده این

تیزر در گروه سینمایی قدس پخش و تبلیغات

خیابانی فیلم هم به زودی شروع می شه.

تصمیم گرفتم تا ۲ مرداد دیگه چیزی ننویسم...

اگه مشکل اطلاع رسانیه،که دوستای دیگه هم

هستن و اتفاقا اونا از منابع موثق تری اخبار رو

به اطلاع می رسونن...بنده به شخصه حس می کنم

که حرفام تکراری و کهنه شده...پس تا ۲ مرداد که

از قضای روزگار "سه شنبه" هم هست(لعنت خدا

به این سه شنبه ها!؟) از همه شما دوستان و دشمنان

و موافقان و مخالفان عزیز خداحافظی می کنم.

زنده باد محسن چاوشی(و تا حدودی بهرام رادان...)

سلامن علیکم

اول اینکه امروز با دادن آخرین پروژه ام رسما تابستان

خویش را آغاز کردم.اینو فقط واسه این گفتم که اونایی

که هنوز تحویل پروژه دارن،از حسادت بترکن.(شوخی بود).

دوم،روزنامه بانی فیلم با دو خبری که در روزهای

سه شنبه و چهارشنبه در مورد "سنتوری" چاپ

کرد،نشان داد که تبحر خاصی در اسکل کردن

مخاطبان و دادن سکته ناقص به آنها دارد.

بانی فیلم روز سه شنبه 19/4/86 خبری نوشت

با این مضمون که قراره چند اصلاحیه جدید به

سنتوری وارد شده و اکران فیلم در "هاله ای از

ابهام" قرار داره*.درست روز بعدش یعنی چهارشنبه

مورخ 20/4/86 خبری دیگر نوشت(باز هم نقل به

مضمون) که حاج محمدرضا خان شریفی نیا،همه کاره

سینمای ایران و مجری طرح سنتوری فرمودن که این

حرفا شایعه اس و طبق قرار قبلی سنتوری قطعا روز

سوم مرداد در گروه سینمایی قدس اکران خواهد شد.

خبر سوم که به درستی اون چندان اطمینانی ندارم اینه که

بهرام خان رادان روز سوم مرداد در سینما استقلال حضور

به هم می رسونن(ها؟) و در جمع هوادارانشون به تماشای

سنتوری خواهند نشست.

پیشنهاد می کنم بهرام خان با چند تا محافظ مسلح به سینما

برن تا در صورت حمله احتمالی هواداران محسن چاوشی

به جانب ایشان،ازشون محافظت به عمل بیاد تا یه موقع زبونم

لال طوریشون نشه...

توضیح *:

این عبارت "هاله ای از ابهام" درست مثل واژه "نوستالژی"

می مونه.یعنی شما می تونین حین صحبتاتون این کلمه رو

بی ربط و با ربط در مورد فیلم ها به کار ببرین تا همه فکر کنن

شما خیلی سرتون میشه و روشنفکرین!

بعد از غیبتی یک هفته ای دوباره اومدم...

این بار خشمگینتر و داغونتر از همیشه...

چند روز پیش داغ تازه ای بر دل تمام

طرفداران محسن چاوشی عزیز نشست...

و اون هم پوستر تبلیغاتی ننگین و اعصاب

خوردکن سنتوری بود که با وقاحت تمام روی

اون نوشته شده بود:

"سنتوری...با صدای بهرام رادان"...

گذشته از بی سوادی تمام استاتیدی که

در پوستر زیر،معادل انگلیسی واژه "سنتوری"

رو "the musicman" نوشتن،من می خوام

خشم خودم رو با عکس زیر -که شاید خیلی ها

اون رو یک اعتراض کودکانه بدونن- نشون بدم...

یا محسن چاوشی یا هیچکس

خیلی جالبه!

حالا که امتحانام تموم شد دیگه مطلبی به ذهنم نمی رسه...

راستی انگار محسن نامجو در ماهنامه "نسیم" مطلبی در مورد

محسن چاوشی عزیز نوشته و ازش تعریف کرده...خب این خیلی

خوبه...در ضمن شنیده بودم که محسن چاوشی هم توی یک

مصاحبه گفته بود که نامجو رو قبول داره...

واقعا چی می شه که همه هنرمندا با هم اینطوری باشن و چپ

و راست به این فکر نباشن که همدیگرو خراب کنن؟همونطور که

قبلا هم گفتم،تنها اساتید و هنرمندای بزرگان نیستند که باید

ازشون چیزی یاد بگیریم...گاهی اوقات هنرمندای جوون هم کارایی

می کنن که می تونه واسه خیلیا الگو باشه...

و اینم از اسامی آهنگ های آلبوم "یه شاخه نیلوفر" محسن خان:

منو از یاد ببر
بغض
خاکستر
یه شاخه نیلوفر
زخم
کابوس
عصا
پرنده ی غمگین
انتقام
رقیب

اگه کسی می دونه این آلبوم کی میاد بیرون به منم بگه لطفا!!!

بی ربط: دیشب فیلم "رئیس" رو در سینما فرهنگ دیدم!نسبت به

نسخه مفتضح پخش شده در جشنواره تغییراتی کرده بود و خیلی

بهتر شده بود...همیشه کارای مسعود کیمیایی رو دوست داشتم...

از "قیصر" تا رئیس"...به نظر من کیمیایی با "رئیس" سنگ تموم گذاشت...

بعد التحریر(از امیر قادری یاد گرفتم):

ظاهرا تا ۳ مرداد باید همچنان در بی خبری و انتظار به سر برد...