بیایید همه با هم برای سلامتی و بهبود هر چه زودتر

استاد جمشید مشایخی کمال الملک سینمای ایران

دعا کنیم...

                                   تولد وبلاگم مبارک

سلام...سلام...سلام...

امروز 16 دی ماه 1386 مصادف با اولین سالگرد

وبلاگ منه.یک سال پیش در پی شب زنده داری هایی

که داشتم (و الان مدتیه که ترکش کردم) در ساعت

2:25 بامداد این وبلاگ رو درست کردم.اونایی که از

قدیم با من همراه بودن،یادشونه که ابتدا اسم این وبلاگ

"سوسکی در ماهیتابه" بود.اون موقع ها رویه مشخصی

در وبلاگ وجود نداشت.جک و شعر و اینجور چیزا رو

با وقاحت و بی شرمی تمام از وبلاگ های دیگران کپی

می کردم و با نظرات مملو از به به و آفرین و ایول

شما حال...یعنی خوشحال می شدم.

تا این که برای اولین بار در عمرم رفتم به جشنواره

فیلم فجر.بیست و پنجمین جشنواره فیلم فجر تجربه

خوبی برای من نبود.ولی همین باعث شد که به فکر

بیافتم که گزارش این ده روز و فیلم هایی که دیدم رو

در وبلاگ بنویسم.همه تون خیلی خوب می دونین که

در روزهای جشنواره بیست و پنجم بحث و جنجال

بر سر همان فیلمی که اولش "سین" داشت و آخرش

"ی" و در واقع اسم یک ساز بود،خیلی زیاد شده بود.

این انگیزه ای شد که من تمام آلبوم های خواننده این

فیلم یعنی آقای م.چ.الف.وشی رو گوش کنم و به

طرز شدیدی عاشق صدای این خواننده بشم.

القصه...سه تا مطلب به طنز در مورد فیلم مذکور

و آن خواننده نوشتم و تا به خودم اومدم دیدم وبلاگم

پر شده از مطلب در مورد "محسن خان چاوشی".

لذا در تاریخ 12 اسفند 86 "سوسکی در ماهیتابه"

 تبدیل شد به یکی از دو آتشه ترین وبلاگ های طرفدار

محسن چاوشی.

تعریف و تمجید کردیم،حسرت خوردیم،دلداری دادیم به

خودمون (و ایضا محسن چاوشی)،فیلم تحریم کردیم،برای

یک نفر که ما رو خائن می دونست جوابیه نوشتیم و...

باز هم به خودمون اومدیم دیدیم نه خیر...راستی راستی

انگار این سایه محسن چاوشی تمام زندگی ما رو گرفته

و داریم ازش یک "بت" درست می کنیم.این بود که علی

رغم علاقه شدیدم به این خواننده عزیز،برای بار سوم

(که از ته دل امیدوارم آخرین بار باشد) وبلاگ رو عوض

کردم و اسم این وبلاگ شد:"وبلاگ خبری تحلیلی سینما

و تلویزیون ایران".

البته همونطوری که همه می دونن،من در این وبلاگ فقط

کارم نقد فیلم های سینما و سریال های تلویزیونه.یعنی

بخش "تحلیلی" وبلاگ خیلی بیشتر و مهم تر از بخش

خبری اونه.

به هر حال،"امروز که در خدمت شما هستیم،بسیار خوشحال

و مسرت بخش هستیم"(پرویز پرستویی - مارمولک).

در آخر لازم می دونم که از تمامی دوستان عزیزی که در این

مدت من رو همراهی کردن،تشویقم کردن،بهم فحش دادن،

بعضی وقتا با گذاشتن 37 38 تا کامنت من رو خجالت زده

کردن و گاهی هم با گذاشتن 4 تا کامنت باعث شدن که من

خیلی....................................!!!! و... تشکر مبسوط

و وافری به عمل بیارم.از دوستانی چون آناهیتا و ماندانا،

مهتاب،زهرا،چاوشیست،آزاده،اقلیما،جودی ابوت،علیرضا،

بهار،نیما،عسل و ... واقعا ممنونم که در تمام این مدت با

من همراه بودن.

امیدوارم که خیلی خیلی خیلی بیشتر از سابق بتونم نظر

شما عزیزان رو جلب کنم و شما هم کنارم باشین.

                          با تشکر

                          پاشا ابراهیمی