نقدی بر "دایره زنگی"
اینجا خود "تهران" است!
اولین فیلم پریسا بخت آور قرار بود در بیست و ششمین
جشنواره فیلم فججججر(به یاد سوت صدای خسرو شکیبایی
عزیزم هنگام گفتن این عبارت در تیزر جشنواره) به نمایش در
آید.اما این اتفاق نیافتاد تا این که بعد از جشنواره دایره زنگی
پروانه نمایش گرفت و از بیست و نهم اسفند ماه اکران شد.
دقیقا مشخص نیست که حذفیاتی که برای اکران عمومی بر
فیلم وارد شده چند دقیقه هستند.اما در نسخه ای که این جانب
دو بار در اکران عمومی مشاهده کردم،کاملا مشهود بود که
جرح و تعدیل هایی وجود دارد که متاسفانه کمی به ریتم فیلم
و خط روایت داستان لطمه می زد.
به بررسی فیلم و کار عوامل آن می پردازیم:
1-پریسا بخت آور در اولین فیلم بلند خود -پس از ساخت مجموعه های
تلویزیونی یادداشت های کودکی،پشت کنکوری ها و من یک
مستاجرم - که فیلمنامه آن توسط اصغر فرهادی نوشته شده
کاملا موفق نشان می دهد.اصغر فرهادی که سه فیلم به یاد ماندنی
رقص در غبار،شهر زیبا و چهارشنبه سوری را در کارنامه
خود دارد،این بار نیز در طرح یک داستان اجتماعی که تمام
اتفاقات آن در یک روز می افتد باز هم شاهکار می کند.فیلمنامه
کاملا منسجم و دقیق است و شخصیت پردازی ها به خوبی انجام
شده است.درست مثل چهارشنبه سوری.داستان فیلم باورپذیر
و ساده است و کاملا روی جزئیات یک زندگی آپارتمان نشینی کار
شده است.کارگردانی خوب بخت آور در این فیلم نشان دهنده هوش
و ذکاوت اوست.به طور خلاصه می توان گفت که زوج هنری فرهادی
و بخت آور از بهترین های سینمای ایران هستند و تا به حال در
کارهای ایشان نقص و ایرادی وجود نداشته است.
2-در مورد بازی بازیگران می توان ساعت ها نوشت.کمترین امتیازی
که به بازیگران می شود داد متوسط است.باران کوثری در نقش
شیرین بازی خوبی ارائه می دهد و این بار نقشی غافلگیر کننده دارد.
که البته تکرار می کنم به دلیل حذفیاتی که در این نسخه وجود دارد
در انتهای فیلم مشخص می شود که شیرین چگونه آدمی است.دکتر
امید روحانی در سومین بازی خود (پس از حضور در میکس و
کارگران مشغول کارند) باز هم عالی است."امید جان عزیز که
متخصص بیهوشی است و عشق سینما او را کلافه کرده"(دیالوگی
از فیلم میکس) نشان داد که علاوه بر منتقد بودن،بازیگر خوبی
است.مهران مدیری که دیگر نیازی به معرفی ندارد.مثل همیشه
دوست داشتنی است.محمدرضا شریفی نیا این بار در نقشی ظاهر
شده که کمی متفاوت تر از سه نقش تکراری فیلم های قبلی اش است.
و واقعا باعث تاسف است که این "عزیز همه کاره سینمای ایران"
شخصیت هنری خود را با بازی در سریال نازلی چون "پیامک
از دیار باقی" زیر سوال می برد.در مورد گوهر خیراندیش هیچ
توضیحی نمی توان داد.به قدری بازی او در نقش زنی سنتی که
باورهای عامیانه ای در مورد فیلم و سینما و "ماهواره" دارد
خیره کننده است که به راحتی می توان به مهران مدیری
حق داد که بگوید هر بار با خانم خیراندیش بازی کرده،"رسما
دیوانه شده است"!!!.در این میان بازیگران دیگری چون امین
حیایی،نگار فروزنده و مهدی پاکدل بازی هایی متوسط ارائه
داده اند.تنها نیلوفر خوش خلق است که در نقش یک خانم مدیر
با دیسیپلین خوب بازی می کند.نگرانی ها و سؤظن هایش نسبت
به همسرش کاملا باورپذیر از آب در آمده است.اما در میان این
جمع تنها بهاره رهنماست که بازی اش توی ذوق می زند.که این
هم به خاطر شباهت نقشش با نقشی است که در توفیق اجباری
بازی کرده است.صابر ابر در دومین فیلم خود (پس از مینای
شهر خاموش) باز هم استعدادهای خود را به نمایش می گذارد
و نشان می دهد که می توان روی او به عنوان یک بازیگر خوب
حساب کرد.حامد بهداد نیز در نقش کوتاهی که دارد با تکرار
همان حس ها و حالت های همیشگی اش خوب ظاهر شده
است.به خصوص در سکانسی که با شیرین در ماشین صحبت
می کند.طبیعی بودن بازی بازیگران از ویژگی های مهم دایره
زنگی است که این مورد نیز قطعا نتیجه خوب بازی گرفتن
خانم بخت آور از بازیگران است.
3-فیلم برداری فیلم که توسط مرتضی پورصمدی انجام شده نیز
یکی دیگر از ویژگی های بارز دایره زنگی است.فیلم برداری
به روش دوربین روی دست در تمام طول مدت فیلم بسیار هنرمندانه
و درست انجام شده و باورپذیری سکانس ها را بیشتر کرده است.
یعنی شلوغی و هیاهو و اضضطراب و رفت و آمد و حتی غم و
شادی و عصبانیت و تمامی این احساسات و جریان ها که در فیلم
وجود دارد به خوبی به تماشاگر القا می شود.همچنین باید در مورد
تدوین خوب هایده صفی یاری (تدوینگر فیلم هایی چون آژانس شیشه ای
و چهارشنبه سوری) متذکر شد که چیدمان سکانس ها را به خوبی
انجام داده اند.که این مساله نیز در لو نرفتن داستان تاثیر دارد.
دایره زنگی را می توان حتی کمدی موقعیت نامید.به دلیل شوخی های
کلامی که در فیلم وجود دارد و البته به دور از لودگی است.دیالوگ
مهران مدیری که به امید روحانی می گوید:"تا دیروز جلوی در
آسانسور وایمیستادی می گفتی دربست" و می خواهد عامی بودن
او و همسرش (که معتقد است داشتن ماهواره در آپارتمان گناه
کبیره است) را نشان دهد.یا دیالوگ فوق العاده امید روحانی به
نیما شاهرخ شاهی :"به من می گفتی!این همه زن اونطوری توی
خیابون!خودم برات پیدا می کردم" که باید فیلم را ببینید تا متوجه
شوید چقدر به جا از این دیالوگ استفاده شده است.صحنه دویدن
شخصیت ها روی پشت بام،حرکات مدیری و شریفی نیا هنگام
دیدن فیلم خسرو،ابرو بالا انداختن شریفی نیا هنگام دیدن شیرین
که می خواهد بی تفاوتی اش را نشان دهد و...
فیلم لحظه های زیبایی نیز دارد.شیرین گریه می کند و هنگامی
که محمد برای دلداری او می آید کیفش را کنار می کشد تا از
محمد فاصله بگیرد،آخرین نگاه شیرین به محمد هنگام ترک
کردنش،صحبت های شیرین در ماشین خسرو،پرداختن به
زندگی آپارتمان نشینی،دقت کردن به جزئیات و مسائلی از
این دست از دایره زنگی یک فیلم کامل و خوب به عنوان
اولین فیلم بلند یک کارگردان ساخته است.
همچنین باید اشاره کرد به گریم فوق العاده کار که مخصوصا
روی چهره باران کوثری و امین حیایی نمود پیدا کرده است.
"سینما یعنی همین آقا!"(باز هم دیالوگی از خسرو شکییایی در فیلم
پس از سکوت که پشت صحنه کاغذ بی خط است).جمع شدن یک
گروه حرفه ای و کار کردن درست و اصولی.و باید با حیرت و
عصبانیت و ناراحتی یاد کنم از تماشا کردن این فیلم در سینما.
مزه پرانی،انواع و اقسام زنگ های موبایل،صحبت های طولانی
مدت و...از این دست موارد فراوان است.اما از ذکر دو مورد
نمی توانم بگذرم:1)حافظه کوتاه مدت برخی تماشاگران (تاکید
می کنم،برخی) کمی مشکل داشت.مثلا دو نفر پشت سر م
ن دائم از یکدیگر می پرسیدند: حالا چی شد؟کجا رفت؟چرا
اینو گفت؟این کی بود؟ و ... 2)پس از اتمام فیلم و هنگام
خروج از سینما آقایی مسن و محترم به همسرشان گفتند:"چه
می دونم بابا...موضوع ندارن نمی دونن چه غلطی بکنن
چی بسازن...".
من واقعا نمی دانم سطح توقع مردم ما از سینمای ایران چیست.
درست است که می گویند باید به سلیقه ها احترام گذاشت،اما
وقتی فیلمی مثل توفیق اجباری یک میلیارد فروش می کند،
فکر کردن در مورد سلیقه و طرز تفکر،احساسی همچون
خوردن ژله با خارخسک را به انسان می دهد.
بعدالتحریر:
دقت کردین "دز" خسرو شکیبایی این پست چقدر بالا بود؟
2
نوشته شده در یکشنبه یازدهم فروردین 1387ساعت 1:31 توسط پاشا ابراهیمی
|
سال نو مبارک
سلام
سال نو رو به همه تبریک می گم و امیدوارم که سال 1387 سال
خوبی برای شما (مخصوصا دوستان خوب بلاگفایی) باشه.
عذرخواهی بنده رو به خاطر تاخیر در آپ کردن بپذیرید.همچنین
توضیح جامع و مفصلی باید بدم در مورد بسته شدن وبلاگ "عمو
خسروی سینمای ایران" که به دلیل مسائل شخصی و گرفتاری
بسته شد.البته من هنوز سر قولم هستم و امیدوارم به زودی
بتونیم یک وبسایت اختصاصی برای این هنرمند گرامی راه اندازی
کنیم.
این پست فقط جهت تبریک عید و سال نو و نوروز و اینا بود.بعد از
تعطیلات منتظر یادداشت ها و نیمچه نقدهایی بر فیلم هایی که
در نوروز اکران شده اند باشید.از جمله دایره زنگی ،زن دوم ،
مجنون لیلی و به همین سادگی.
فعلا خداحافظ
بعد التحریر:دیدن بازیگران ارزشمند و فرهیخته ای چون محمدرضا
گلزار و امین حیایی در لحظه تحویل سال از شبکه پنج واقعا تمام
خستگی های سال 86 را از تن ما بیرون کرد.(شوخی بود)
بعد التحریر 2: توی عید شبکه 5 یک برنامه داره به اسم هنر دوبله.
پیشنهاد می کنم این برنامه رو که قراره در اون از اساتیدی چون
منوچهر اسماعیلی و پرویز بهرام دعوت بشه از دست ندین.
2
نوشته شده در جمعه دوم فروردین 1387ساعت 15:7 توسط پاشا ابراهیمی
|
