می خواستم این پست کامل تر از این باشه.اما انقدر تنبلی کردم که دیگه

وفتی نموند.سعی می کنم به طور خلاصه به اتفاقاتی که از جشنواره به

بعد افتاده و تا حدودی مهم بوده اشاره کنم:

(عکس از سینمای ما )

اوایل اسفند بود که به سینما جوان رفتم برای دیدن فیلم ستاره می شود که

بعد از ۳ سال به طور کاملا بی سر و صدایی اکران شده بود.اما ای کاش

نمی رفتم و این فیلم مثله شده رو که مشخص بود فقط برای رفع تکلیف

اکران شده نمی دیدم.کسانی که بر خلاف من جریان کامل این فیلم را

نمی دانستند از فیلم چیزی نفهمیدند و تمام فحش های دنیا را نثار سازندگان

این فیلم کردند.در مورد این فیلم به جز تاسف چیز دیگه ای نمی شه گفت

مخصوصا تاسف برای دیده نشدن بازی عزت سینمای ایران،آقای بازیگر،

حضرت استاد عزت الله انتظامی.

                                 -----------------

اواسط اسفند برای دیدن فیلم های جشنواره شهر به سینما آزادی رفتم و

طی سه روز موفق شدم این فیلم ها رو ببینم.ماه وش(محمد درمنش)،

مقلد شیطان(افشین صادقی) و دوزخ،برزخ،بهشت(بیژن میرباقری).

فیلم های دوزخ... و ماه وش رو خیلی دوست داشتم.مخصوصا مسعود

خان رایگان در فیلم دوزخ... فوق العاده بود.مقلد شیطان یک فیلم مثلا

پلیسی دوپاره و کاملا خسته کننده بود که نتیجه اش فقط این بود که من

مثل اون جانوری که پارس می کنه به کارگردان فیلم (عوامل هر فیلم

معمولا هر روز در ساعت نمایش فیلمشون در سینما بودن) با هزار اخم

بگم : "خسته نباشید!"

در روزهای جشنواره شهر دو اتفاق جالب هم افتاد.یکی نرسیدن بلیت برای

فیلم های درباره الی و تنها دو بار زندگی می کنیم و دیگری گپ های دسته

جمعی با امیر قادری که ظاهرا کار و زندگی نداشت و هر روز از ساعت ۳

بعد از ظهر تا ۱۰ شب اونجا بود.

                                 -----------------

در مورد اکران نوروزی هم ظاهرا فیلم های استاد بیضایی و آقای فرهادی

در اولویت هستند.راستی خبرت بدهم...فیلم گاو خونی رو که وارد شبکه

خانگی شده حتما ببینید.

آخرین خبر هم این که من بالاخره موفق شدم اولین فیلم کوتاه خودم رو

بسازم.این فیلم که هنوز عنوانی هم نداره یک کار کاملا ساده و معمولیه و

مدتش هم ۵ دقیقه است.الان هم در حال تدوینش هستم.احتمالا در سال

جدید برای دانلود می ذارمش توی وبلاگ...

دوستان عزیز...دز آخرین روز سال ۸۷ از همه شما تشکر می کنم که من

رو مثل همیشه همراهی کردین و شرمنده محبت های خودتون (من عشق

حذف به قرینه لفظی دارم).از دوستان عزیز و همراهان همیشگی خودم

آناهیتا و ماندانا،جودی آبوت،مهتاب،عبدی بهروانفر،شهیار کبیری و

هاله و هیوا و... خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی ممنونم و سال

نو رو به همه شما دوستای خوبم تبریک می گم و برای همه تون سالی

خوب و پر از موفقیت رو آرزو می کنم...

در آخر این پست هم طبق روال این ۹ ماه اخیر یادی می کنم از اون

بزرگمرد دوست داشتنی و همیشه سبز که خیلی زود ما رو تنها گذاشت.

سال نوی تو هم مبارک عمو خسرو...

تا سال ۱۳۸۸ خداحافظ...